11.12.2017

Լրացրու բաց թողնված տառերը:

Մեղվապահը փեթակները շարել էր Լոռու ձորում՝ Դեբեդի կանաչազօծ ափին, որտեղ լսվում էին միայն գետի միճրինակ վշշոցը ու մեղուների ախորժալուր բզզոցը: Երբեմն շրջապատի անդորրը խանգարում էր գնացքը, որը վիշապճձի նման սողում- անհետանում էր:

Մեղվանոցի պահակի փոքրիկ շունը տնօրենի իրավունքով, բարձր հաչոցով հարձակվում ու հալածում էր հազարոտանի այդ կենդանուն, ապա հպարտորեն վերադառնում էր շորորալով, պոչը ոլորած, մեջքին դրած:
Մի անգամ՝ ամենօրյա հարձակման ժամանակ, շնիկը չկարողացավ զսպել իր թափը, և շոգեքարշը հնչոցով ու սուլոցով անցավ խեղճի վրայով: Երբ գնացքն անհետացավ,  շնիկը երկյուղով նայեց շուրջբոլորը և իսկույն փախավ իր բույնը:

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s